غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۹۱
خویش را بر محرمان آن بت چین بستهایم بلبلیم و بال بر دامان گلچین بستهایم محفل روشندلان را با چراغان کار نیست خانه را از…
شمارهٔ ۷۹۲
در سخن سنجی هرکس بتر از غمازیم وای بر ما که درین بزم سخن پردازیم سفر اول شوق است به کویت ما را صید ما زود توان کرد که نو…
شمارهٔ ۷۹۳
هلال عیدم و ترک کلاه خورشیدم ستاره ی سحرم، شمع راه خورشیدم ز برق چون خس و خاشاک شکوه نیست مرا که شبنم گلم و دادخواه خورش…
شمارهٔ ۷۹۴
ما چو مرغان قفس، زمزمه در دل داریم در پر و بال زدن عادت بسمل داریم چون جرس، بیضهٔ فولاد به فریاد آید گر ز لب سر زند آن ن…
شمارهٔ ۷۹۵
لب مبند از ناله، می دانم جفا داری سلیم گریه ای سر کن که یار بی وفاداری سلیم با جفای او به غیر از این که سازی چاره نیست گ…
شمارهٔ ۷۹۶
هزار خانه خرابی به شهر و ده دارم هوای وادی مجنون به دل گره دارم به صیدگاه دعا، کو غزال مقصودی؟ که تیر بر سر دست و کمان ب…
شمارهٔ ۷۹۷
ما به گلزار معانی آب گوهر بستهایم رنگ گلهای سخن را رنگ دیگر بستهایم دیده را از رشک پوشیدیم، غیرت بین که غیر با تو خلو…
شمارهٔ ۷۹۸
افروخت رخ از باده و بگداخته بودم خود را ز تماشای رخش باخته بودم بر دست من این شیشه که از چرخ سپردند از حمله ی عشقت ز کف …
شمارهٔ ۷۹۹
ز شوقت گاه در دنبال گل همچون صبا افتم گهی بر دست و پای گلرخان همچون حنا افتم دگر راهی نهاده شوق در پیشم که از شادی به پا…
شمارهٔ ۸۰۰
ز فیض عشق تو چون حسن دلپذیر شدیم غبار راه تو بودیم، ازان عبیر شدیم به خون خویش علم چرب کرده ایم چو شمع که خود نخست ز خصم…