غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۳۱
چندروزه زندگی بر ما گرانی میکند خضر دایم در جهان چون زندگانی میکند؟ چند بتوان با تپانچه روی خود را سرخ داشت چهره را گل…
شمارهٔ ۶۳۲
دلم از رهگذر فقر، حکایت نکند حکم شاه است که درویش شکایت نکند توبه ام خضر ره کعبه ی مقصود نشد آه اگر پیر خرابات هدایت نکن…
شمارهٔ ۶۳۳
معشوق ما به جلوه چو آهنگ میکند جا را به گلرخان چو قبا تنگ میکند از روی آتشین تو طبعم شکفته شد این شعله، کار بادهٔ گلر…
شمارهٔ ۶۳۴
لطف ساقی، خار از پهلوی آتش می کشد شیشه ی می آب را بر روی آتش می کشد بلبل ما آشیان در گلشنی دارد که خار خویش را پهلوی گل …
شمارهٔ ۶۳۵
مستان تواند خسته ای چند چون توبه ی خود، شکسته ای چند در کوی تو همچو مرغ بسمل برخاسته و نشسته ای چند شاید به عدم قرار گیر…
شمارهٔ ۶۳۶
شراب صحبت اهل جهان صداع آرد جنون کجاست که سنگ از پی نزاع آرد ازین خرابه دم رفتن است، عشق کجاست که هوش را به سرم از پی ود…
شمارهٔ ۶۳۷
به بیپروایی ما غافلان، تقدیر میخندد چو شیری کز کمین بر شوخی نخجیر میخندد جوانان ناتوانیهای پیران را چه میدانند کمان…
شمارهٔ ۶۳۸
به عشق، کار جز از دست من نمی آید بیار تیشه که از کوهکن نمی آید فغان که هرکه قدم در حریم عشق نهاد چو شمع زنده برون ز انجم…
شمارهٔ ۶۳۹
چه شد نگاه تو گر شرم ما نگه دارد که آشنا طرف آشنا نگه دارد هر استخوان که نشانی برو ز تیر تو هست برای تحفگی آن را هما نگه…
شمارهٔ ۶۴۰
از غم هرکسی این سوخته تن می لرزد تیشه بر کوه زنی، خانه ی من می لرزد دلم از ناله ی مرغان چمن می لرزد هرکه فریاد کند، پیکر…