غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۲۱
مژده یاران را که یار از دست ما ساغر گرفت در میان شعله و خاشاک، صحبت درگرفت جوهر پاکان کجا آلوده ی زینت شود؟ همچو آب آیین…
شمارهٔ ۳۲۲
دلم بی طره ای آشفته حال است جدا از ماه خویشم، چند سال است ز خامه راز ما نتوان شنیدن زبان ترجمان شوق، لال است کند چون دخت…
شمارهٔ ۳۲۳
ز عشقم به هر محفل افسانه ای ست ز اشکم به هر گوشه ویرانه ای ست ز شمعی چمن را صبا مژده داد که هر برگ گل، بال پروانه ای ست …
شمارهٔ ۳۲۴
به چشم همت من عرصه ی زمین تنگ است گشاده است مرا دست و آستین تنگ است به جان رسیده ام از محرمان طره ی دوست که عیش مور ز په…
شمارهٔ ۳۲۵
در مقام بی خطر، آزادگان را خواب نیست جوهر آیینه را دلگیری از گرداب نیست واصلان عشق را نبود به غیری احتیاج طاعت اهل حرم ر…
شمارهٔ ۳۲۶
حسن با مهر و وفا بیگانه است هر که عاشق می شود، دیوانه است نیست بی یاران هوای گلشنم باغبان فصل خزان در خانه است بی لب میگ…
شمارهٔ ۳۲۷
از خم زلفش دلم با آه و افغان بازگشت مدتی در هند بود، آخر پریشان بازگشت از غضب هرگاه زد بر گوشه ی ابرو گره آهم از نزدیک ل…
شمارهٔ ۳۲۸
آن قدر سوزی که خواهد شعله با آه من است هر زر داغی که دارد عشق، تنخواه من است در جگر آبم نمانده، گریه را سامان کجاست آستی…
شمارهٔ ۳۲۹
نشان هستی من چون حباب پیرهن است ز ضعف، بند قبای من آستین من است مکن ز سایه ی دیوار خویش ما را دور که آشیانه ی ما چشم زخم…
شمارهٔ ۳۳۰
قصه ی منصور را سر کرده است باز صوفی از کجا بر کرده است خار در دعوی زبان را تیز کرد گوش خود را گل ازان کر کرده است شد دگر…