غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
حریم بزم عشق است این، چرایی ناامید اینجا؟ بود شمع و چراغ کشته را اجر شهید اینجا متاع مصر ارزان است در بازار حسن او زلیخا…
شمارهٔ ۲۲
هر که از فرقهٔ ما نیست، لئیم است اینجا کوی عشق است، که محتاج کریم است اینجا؟ محتسب را به مقیمان حرم دستی نیست می دلیرانه…
شمارهٔ ۲۳
نمی کشد به چمن، طبع پرغرور مرا شراب می کشد آنجا گهی به زور مرا بگیر خاتم جم می فروش از دستم شده ست یک دوسه پیمانه می ضرو…
شمارهٔ ۲۴
چو ماه شعشعهٔ ماست برق خرمن ما چو خوشه هیکل عمر است داس گردن ما ز دست و پنجهٔ خورشید برنمیآید که همچو داغ، سیاهی برد ز…
شمارهٔ ۲۵
فغان که سوخت جهان بهانه گیر مرا چو صبح کرد به فصل شباب، پیر مرا ز موج خیزی دریای عشق، پنداری که مورم و گذر افتاده بر حصی…
شمارهٔ ۲۶
تویی که تیغ چو آب تو کشته آتش را به زهر چشم، عتاب تو کشته آتش را ز باد، آتش اگرچه همیشه زنده شود نسیم طرف نقاب تو کشته …
شمارهٔ ۲۷
چو تیغ نیست محابا ز خصم پیشهٔ ما به روی سنگ دود همچو آب شیشهٔ ما ز شور عشق بود هرکه باخبر، داند که هست نالهٔ ما بانگ شیر…
شمارهٔ ۲۸
افروخت از تبسم مینا ایاغ ما تر شد ز خنده های صراحی دماغ ما تا جام می به دست رسیده ست سرخوشیم از آستین رهی ست به سوی دماغ…
شمارهٔ ۲۹
ای تازه رو، ز زخم خدنگ تو داغ ما از روغن کمان تو روشن چراغ ما با نکهت تو صحبت ما درگرفته است ای کاش بوی گل نخورد بر دماغ…
شمارهٔ ۳۰
در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا بهتر از سرو بود سایهٔ صیاد مرا همنشین، ضعف من افزون شود از سیر چمن باخبر باش که ناگه …