غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
به خاک هند مرا تاب زیستن ز کجاست که چون حباب مرا زندگی به آب و هواست چنان مدار معاشم ز پهلوی خویش است که تا فتیله ی داغم…
شمارهٔ ۲۲۲
صاف می از دگران، لای ته شیشه ز ماست اول کاسه و دردی که شنیدی اینجاست نیست از قید غم امید خلاصی ما را خط آزادی ما بر ورق …
شمارهٔ ۲۲۳
کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دست چون رکابش کی گذارم دامن زین را ز دست ای بهار عیش، می ریزد خزان از جلوه ات چون حنا مگ…
شمارهٔ ۲۲۴
خشت کوی میفروشان سر به سر آیینه است رو برین ره کن که فرش رهگذر آیینه است چشم و دل از پرتو دیدار روشن میشود تخته ی تعلی…
شمارهٔ ۲۲۵
شمعیم و زندگانی ما در گداز ماست پروانه ایم و سوختن خود نیاز ماست رسوا گذشته ایم ازین باغ چون بهار هر جا گلی شکفته ببینید…
شمارهٔ ۲۲۶
به نقش طالع ما چشم قرعه حیران است کتاب همچو گل از فال ما پریشان است به خط رسانده بسی عشق ما نکویان را بیاض دیده ی ما پر …
شمارهٔ ۲۲۷
شعلهای چون شمع من در پردهٔ فانوس نیست چون رخش یک گل به گلزار پر طاووس نیست گاه بر گل میزنم خود را، گهی بر خار و خس طای…
شمارهٔ ۲۲۸
هوای تخت ندارد کسی که گوشهنشین است سر و دلی که به ما دادهاند تاج و نگین است به غیر عیب جهان بر زبانشان سخنی نیست مدار …
شمارهٔ ۲۲۹
هر کجا موج زند جام شرابی دام است ساغر باده، گل صبح و چراغ شام است روشنایی ز فروغ می گلگون داریم روزن خانه ی ما باده پرست…
شمارهٔ ۲۳۰
درین چمن هوس عیش، کیمیا طلبی ست که خنده در دهن غنچه، موج تشنه لبی ست شکنجه ای بتر از خارخار همت نیست کرم به دست تهی چون …