غزلیات
از مجموعه اشعار سلیم تهرانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
سبزهٔ خطش دمید و روزگار عاشقیست فصل گلریزان داغ و نوبهار عاشقیست از دلم چون کاوکاو شوق را بیرون کنم؟ نیست این خار کف پ…
شمارهٔ ۱۹۲
کدام گل که به دامن ز نوبهارم نیست؟ ولی چه سود که دستی به آن نگارم نیست به راه وعده مرا سوخت، گر لبش امشب هزار بوسه دهد، …
شمارهٔ ۱۹۳
بیا که بی لب لعل تو بس که پیر شده ست شراب کهنه به ساغر به رنگ شیر شده ست وجود من به جراحت سرشته همچون گل به آب تیغ مگر خ…
شمارهٔ ۱۹۴
از مشک چین مگو، که در آن زلف چین پر است برچین بساط سرمه که چشمش ازین پر است کردم اشاره ای به تو، عمری شد و هنوز از برگ گ…
شمارهٔ ۱۹۵
گل نشاط به بزم شراب پامال است پیاله در کف مستان چراغ اقبال است به اشک چشم اسیران کجا نگاه کند چو موج در ره او آب خضر پام…
شمارهٔ ۱۹۶
چون صراحی، خندهام با چشم گریان آشناست همچو گل چاک گریبانم به دامان آشناست در گلستان محبت غنچهای کم دیدهایم همچو زخم ت…
شمارهٔ ۱۹۷
در وادی وفا ره و رفتار نازک است چون رنگ گل، طبیعت هر خار نازک است شرم تو کرده با همه کس آشنا ترا چون برگ لاله، روی تو بس…
شمارهٔ ۱۹۸
چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟ محبتی که به ما می کند، ز ما آموخت به راه شوق ندانم کدام جلوه ی او شکسته پایی ما را به ن…
شمارهٔ ۱۹۹
شوق بیحد شد و رسوایی دل نزدیک است جامهام بس که دراز است، به گل نزدیک است داغ من هر که ببیند، جگرش میسوزد آتش وادی من …
شمارهٔ ۲۰۰
باغبان را چشم لطف از مصلحت بر سوی ماست احتیاج زعفران زارش به آب روی ماست قوت رفتار می خواهیم و توفیق طلب کاسهٔ دریوزهٔ م…