شمارهٔ ۱۷

از سحاب اصفهانی در دیوان اشعار - رباعیات

شوخی که کند طره پریشان به عبث

از دور زمن برد دل و جان به عبث

اکنون که به نزدیک من آمد دیدم

هم این به عبث دادم و هم آن به عبث

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶

بعدیشمارهٔ ۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید