غزلیات
از مجموعه اشعار صغیر اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
خدا را جمع نتوان با هوا کرد یکی از این دو را باید رها کرد ولی ترک خدا کردن محالست که هر کس کرد خود را مبتلا کرد به ملک ع…
شمارهٔ ۲۴۲
بعد مرگ ار بسرم آن بت طناز آید عجبی نیست اگر جان بتنم باز آید هر زمان دانهٔ خالش بخیالم گذرد مرغ جان را بسر اندیشهٔ پروا…
شمارهٔ ۲۴۳
بحشر عفو اله ار پناه خواهد بود مراد گرچه زیان از گناه خواهد بود نهفته می خور و اندیشه از گناه مکن که لطف پیر مغان عذرخو…
شمارهٔ ۲۴۴
جهان که هر دی و هر نوبهار گرید و خندد بروزگار من و عهد یار گرید و خندد خوش است گریهٔ مینا و خندهٔ لب ساغر علی الخصوص که …
شمارهٔ ۲۴۵
دلم به طرهٔ پرچین یار افتد و خیزد چنان که مست بشبهای تار افتد و خیزد چو رخ نماید و تازد سمند ناز هزاران پیاده در پی آن ش…
شمارهٔ ۲۴۶
آنکه از دوری او دیدهٔ ما دریا بود دور بودیم از او ما و خود او باما بود سالها تشنه بماندیم و در این بود عجب که ز ما یک-دو…
شمارهٔ ۲۴۷
غم عشقت نه همین قصد دل و جانم کرد که ره عقل زد و رخنه به ایمانم کرد مات خود ساخت مرا چون که بمعنی نگرم آنکه در صورت زیبا…
شمارهٔ ۲۴۸
دل ز قید غمت ای دوست رها نتوان کرد هست دردی غم عشقت که دوا نتوان کرد میتوان دین و دل و عقل ز کف داد ولی رشتهٔ زلف تو از …
شمارهٔ ۲۴۹
شهان که مالک اورنگ و صاحب تاجند چو نیک در نگری بر فقیر محتاجند غلام دولت فقرم اگرچه درویشان به تیر طعنه خلق زمانه آماجن…
شمارهٔ ۲۵۰
ندهی کام مرا از لب خندان تا چند تشنه مانم بلب چشمه حیوان تا چند ای که هر بی سرو سامان ز تو سامانی یافت نکنی یاد من بی سر…