رباعیات
از مجموعه اشعار صفایی جندقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
فریاد ز ضرب دست آن چشم سیاه کافکند مرا به خاک ناکرده گناه از صد نگهم نراند کس زخمی و تو صد زخم زدی بر دلم از نیم نگاه
شمارهٔ ۱۲
گفتی ز چه دوش آن همه جاری کردی وز ناله ی خود مرا به جوش آوردی زخمی که ز تیر غمزه راندی به دلم گر برتو زدند و زنده ماندی …
شمارهٔ ۱۳
گفتی مکن اینقدر صفائی زاری باری چه رسیدت که چنین می باری پائی به سرم سپار و دستی به دلم تا برمنت از دیده شود خون جاری
شمارهٔ ۱۴
از روی محبت و سر غم خواری گوئی چه شدت که روز و شب می زاری از سوز دلم چگونه گردی آگاه تا دست خود از دور بر آتش داری
شمارهٔ ۱۵
تا دیده ز دیدار تو دور افتاده است جان نیز چو سینه ناصبور افتاده است دل با همه تلخکامی از زهر فراق از شوق شکر لبت به شور …
شمارهٔ ۱۶
باز آی که نالان غمت خواهم بود جان بر سر کف به مقدمت خواهم بود در راه تو باد سر به صد چشم امید چون حلقه ی زلف پرخمت خواهم…
شمارهٔ ۱۷
نه طاقت آن کز تو قراری گیرم نه رغبت آن که جز تو یاری گیرم نه صبر که بر امید وصل آرم زیست نه شوق که یک دم پی کاری گیرم
شمارهٔ ۱۸
در فقر و فنا بسی کم از خاک رهم وین رتبه به ملک هردوگیتی ندهم بی منت گنج و لشکر از دولت عشق شادم که به کشور ....پادشهم
شمارهٔ ۱۹
از لعل شکر لب تو دوری چه کنم در طیبت آن به بی حضوری چه کنم گیرم که تو بی من گذرانی همه عمر من بی تو ز فرط ناصبوری چه کنم
شمارهٔ ۲۰
مستان همه کام یاب از دختر رز سرخوش همه شیخ و شاب از دختر رز آباد بنای طرب از دولت جام بنیاد ورع خراب از دختر رز