غزلیات
از مجموعه اشعار صفایی جندقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
به جز خار جفا زین گل عذاران مرا نامد نصیب از خیل یاران شدم پیر از فراقش در جوانی نهالم را دی آمد در بهاران گراییدم به عش…
شمارهٔ ۳۰۲
بیا بنگر سرشک اشکباران که تا چون برده آب از اشک باران ز راز ما مگر آگه نکردند بهر نام مرا کمتر ز یاران خدا را تا ز هجران…
شمارهٔ ۳۰۳
الا ماهم الا یارم الا جان گلستانم گلستانم گلستان جدایی تا گزیدم زان سر کوی پشیمانم پشیمانم پشیمان ز سودای سر آن زلف سرکش…
شمارهٔ ۳۰۴
غمت گرفت فضای دلم چنان که در آن نمانده یکسر مو جای فکرت دگران به قید زلف تو دل تا کمند الفت بست گسست رشته مهر و وفای سیم…
شمارهٔ ۳۰۵
شب و روز از غمت در باغ و زندان در افغانم در افغانم در افغان کجا بی باغ رویت دل گشاید ز بستانم ز بستانم ز بستان بیا و ز د…
شمارهٔ ۳۰۶
به زندان بلا آونگ هجران ز بس ماندم شدم دلتنگ هجران بیا تا صیقل قربت زداید مرا ز آیینه ی دل زنگ هجران به رخش وصل برنه زین…
شمارهٔ ۳۰۷
از آن طره ی مشکفام جانان افتاد دلم به دام جانان از ناوک غمزه ترک او ریخت خون دل ما به جام جانان جان می دهمش به مژدگانی آ…
شمارهٔ ۳۰۸
دردمندیم و دوای خویشتن چشم داریم از خدای خویشتن هرکرا دست دعایی برخداست من به فکر مدعای خویشتن از من ای ناصح زبان کوتاه …
شمارهٔ ۳۰۹
بست زاهد از ردای خویشتن پرده بر روی خدای خویشتن هرچه پنهانتر کند پیداتر است هرکه معبودش هوای خویشتن روی تا کردم بدو، اند…
شمارهٔ ۳۱۰
وه که نگذاری به جای خویشتن یک دل از زلف دو تای خویشتن ترک تیرانداز چشمت عنقریب زنده نگذارد سوای خویشتن من به غم سازم تو …