غزلیات
از مجموعه اشعار صفایی جندقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
به دستی برد از جا پای صبرم شوق دیدارش که دایم خود نخواهم زیست تا بینم دگر بارش ز غیرت پیش اغیارش چو نارم برزبان نامی که …
شمارهٔ ۲۴۲
نگر مژگان و اشکم لوحش الله عشق و گلزارش که جای گل به دامن خون دل می جوشد از خارش زند مژگان به چشمم خارها از سیر این بستا…
شمارهٔ ۲۴۳
ز مهرم خوب تر آن مهر مهوش از آن زر خوشترم این سیم بی غش مرا مگذار با این مایه تردید مرا مپسند در چندین کشاکش مده خاکم به…
شمارهٔ ۲۴۴
خیال خیل خالم نیست با زلف زره فامش چو مرغ افتد به دام از دانه کی حاصل بود کامش درین وادی ز خود گم گشتم اول پی نمی دانم ر…
شمارهٔ ۲۴۵
نهادی بر دلم دردی که درماندم به درمانش فکندی در سرم شوری که ممکن نیست سامانش نهادم روی در راهی که آغاز است انجامش در افت…
شمارهٔ ۲۴۶
دلم پیوست به ایشان در آن زلف و زنخدانش چه محکم شد فراهم کنده و زنجیر و زندانش به تیغ اشتیاقم کشت و خرسندم که در محشر به …
شمارهٔ ۲۴۷
گرفتم چون تو سروی را قبا پوش چه حاصل کی مرا گنجد در آغوش مرا باید مهی سیمین حمایل مرا زیبد بتی زرین سر آغوش غزل خوان لعب…
شمارهٔ ۲۴۸
به پایان رفت در بزمت مرا دوش که از حور و قصورم شد فراموش کشیدم باده از مینای آن لعل که دارد عقل را مخمور و مدهوش به گرمی…
شمارهٔ ۲۴۹
به ترک مست تو دستی رها کنم دل خویش نهم به گردن صیاد خون بسمل خویش چنان به شوق طپیدم به زیر خنجر عشق که دیده باز نکردم به…
شمارهٔ ۲۵۰
نهی مرهم به زخمم یا کنی ریش بود کی با توام پروایی از خویش به حال مهر و کین روی سوی من باش چه جلابم فرستی یا دهی بیش خوشم…