غزلیات
از مجموعه اشعار صفایی جندقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
هر که زین دور میسر شودش کامی چند بایدش خورد هم از خون جگرجامی چند بلبلی در چمن آسوده دمی چند بخواند کش فراسوده نشد بال و…
شمارهٔ ۱۷۲
باده از خم به قدح ریز که با جامی چند غالب آن است که حاصل نکنی کامی چند چیست تا حاصلت از صحبت صوفی و فقیه بر کن ای خواجه …
شمارهٔ ۱۷۳
امان نداد جدایی مرا زمانی چند که التماس کنم از اجل امانی چند دلا به سینه ی جانان گذر مکن زنهار که بسته نرخ نگاهی به نقد …
شمارهٔ ۱۷۴
فغان که نیست مرا در دهان زبانی چند که از معانی حسنت کنم بیانی چند کجا مجال که تا صبح حشر هر نفسی کنم ز شام فراق تو داستا…
شمارهٔ ۱۷۵
ز چاک سینه اگر بر کشم فغانی چند به یک نفیر بهم بر زنم جهانی چند سرشک دل نکند تا سرای تن ویران نهادم از مژه بردیده ناودان…
شمارهٔ ۱۷۶
داشت وجهی که ندادند ترا جانی چند تا تصور نکنی یکدل و جانانی چند وقت دل خوش که مرا هر نظر از ظلمت تست باز در گنج شبستان د…
شمارهٔ ۱۷۷
نیست در صومعه جز معنی حیوانی چند بگسل ای دوست دل از صورت بی جانی چند راست خواهی مثل پیر مغان با فقها همچنان است که یک آد…
شمارهٔ ۱۷۸
به زلف جستم از آن دو خط گریز گاهی چند ز کید دور قمر یافتم پناهی چند به خط و طلعت او بین که باغبان بهشت دو دسته ی گل تر ب…
شمارهٔ ۱۷۹
برس به داد دل ما که پادشاهی چند رسیده اند به فریاد داد خواهی چند گهی به زخمی و گاهم به مرهمی بنواز به سوی ما فکن از مهر …
شمارهٔ ۱۸۰
ستاده بر سر راه تو دادخواهی چند هزار ناله به لب هرکرا ز راهی چند گناه نقض وفا را به کشتگان چه نهی کنون که رنجه ی خون بی …