رباعیات
از مجموعه اشعار سعیدا در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
در مذهب ما که کفر و اسلام یکی است صبح شادی و ماتم شام، یکی است صید و صیاد، هر دو را نیست دویی چشمی بگشا که گور و بهرام ی…
شمارهٔ ۳۲
کس را خبری کجا از آن جاست که اوست با آن که هر آنچه هست پیداست که اوست هر کس سخن از مقام خود می گوید جنبیدن هر کسی از آن …
شمارهٔ ۳۳
پیدا و نهان و آشکارا همه اوست در خانه و شهر و ده و صحرا همه اوست در مذهب ما رفته و آینده یکی است دی او، امروز او و فردا …
شمارهٔ ۳۴
زاهد نخورد باده که بدنامی اوست پرهیز ز می کشان نکونامی اوست با خلق گرفت و گیر از بی خردی است در دیگ، خروش و جوش از خامی …
شمارهٔ ۳۵
چندین نقشی که زیر این چرخ دوروست دوری است تعلق اگرت یک سر موست نقشی به از این ندیده ام در عالم از کندن دل هر آنچه جز صور…
شمارهٔ ۳۶
با هر که دل رمیدهٔ ما پیوست دیدیم که عاقبت دل ما را خست القصه در این میکده آباد جهان این شیشه به دست هر که دادیم شکست
شمارهٔ ۳۷
چون در نظر تو یار و اغیاری هست در تصفیهٔ قلب، تو را کاری هست چشم و دل و گوش تو همه اغیارند تا در تو ز هستی تو آثاری هست
شمارهٔ ۳۸
تا پیش خدایت سفری حاجت نیست واندر ره او پا و سری حاجت نیست خود را بشناس گر خدا می خواهی دادم خبر از حق دگری حاجت نیست
شمارهٔ ۳۹
آن کس که حیا ندارد او انسان نیست وصفی بهتر ز پاکی دامان نیست رو شرم و حیا از گهر آموز که او هر چند که در بحر بود عریان ن…
شمارهٔ ۴۰
نوری ز حقیقت به تو همسیر تو نیست دل را خبری ز شر و از خیر تو نیست آیینهٔ فکر چون کنی زانو را آگاه شوی که در نظر، غیر تو …