تکبیتهای برگزیده
از مجموعه اشعار صائب در دیوان اشعار
فهرست اشعار
تکبیت شمارهٔ ۴۲۱
داغ می گل گل به طرف دامنم افتاده است همچو مینا میکشی بر گردنم افتاده است
تکبیت شمارهٔ ۴۲۲
تا گذشتی گرم چون خورشید از ویرانهام از گرستن گل به چشم روزنم افتاده است
تکبیت شمارهٔ ۴۲۳
غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است خواب ایام بهارم به خزان افتاده است
تکبیت شمارهٔ ۴۲۴
بخت ما چون بید مجنون سرنگون افتاده است همچو داغ لاله، نان ما به خون افتاده است
تکبیت شمارهٔ ۴۲۵
میتوان خواند از جبین خاک، احوال مرا بس که پیش یار حرفم بر زمین افتاده است !
تکبیت شمارهٔ ۴۲۶
داند که روح در تن خاکی چه میکشد هر ناز پروری که به غربت فتاده است
تکبیت شمارهٔ ۴۲۷
چون غنچه این بساط که بر خویش چیدهای تا میکشی نفس، همه را باد برده است
تکبیت شمارهٔ ۴۲۸
تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است خضر را پندارم آب زندگانی برده است !
تکبیت شمارهٔ ۴۲۹
آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده است خاطر ما را پریشانتر ز سنبل کرده است
تکبیت شمارهٔ ۴۳۰
این چه رخسارست، گویا چهره پرداز بهار آب و رنگ صد چمن را صرف یک گل کرده است