تکبیتهای برگزیده
از مجموعه اشعار صائب در دیوان اشعار
فهرست اشعار
تکبیت شمارهٔ ۳۱۱
بُوَد زِ وضعِ جهان، هایهایِ گریهی من زِ سَنگلاخ، فغان ساز میکند، سِیلآب
تکبیت شمارهٔ ۳۱۲
من آن شکسته بنایم درین خراب آباد که در خرابی من ناز میکند سیلاب
تکبیت شمارهٔ ۳۱۳
اهلِ همّت را، مکرّر دردِسَر دادن، خطاست آرزوی هر دو عالَم را، از او، یکجا طلب!
تکبیت شمارهٔ ۳۱۴
آبرو در پیش ساغر ریختن دونهمتی است گردنی کج میکنی، باری می از مینا طلب
تکبیت شمارهٔ ۳۱۵
معیارِ دوستانِ دَغَل، روزِ حاجت است قرضی، بهرَسمِ تجربه، از دوستان طلب
تکبیت شمارهٔ ۳۱۶
خاکیان پاک طینت، دانهٔ یک سبحهاند هرکه یک دل را نوازش کرد، عالَم را نواخت
تکبیت شمارهٔ ۳۱۷
واسوختگی شیوهٔ ما نیست، و گرنه از یک سخن سرد، دل ناز توان سوخت
تکبیت شمارهٔ ۳۱۸
خودنمایی نیست کار خاکساران، ور نه من مشت خونی میتوانستم به پای دار ریخت
تکبیت شمارهٔ ۳۱۹
بس که گشتم مضطرب از لطف بیاندازهاش تا به لب بردن، تمام این ساغر سرشار ریخت
تکبیت شمارهٔ ۳۲۰
صد عُقده، زهدِ خُشک، به کارم فِکَنده بود ذکرش بهخیر باد، که تسبیحِ من، گُسیخت!