تکبیتهای برگزیده
از مجموعه اشعار صائب در دیوان اشعار
فهرست اشعار
تکبیت شمارهٔ ۲۴۱
سزای توست چون گل گریهٔ تلخ پشیمانی که گفت ای غنچهٔ غافل، دهن پیش صبا بگشا؟
تکبیت شمارهٔ ۲۴۲
شکایتنامهی ما، سنگ را، دَر گریه میآرَد مُهَیّای گِرِستَن شو؛ دِگَر، مکتوبِ ما بُگشا
تکبیت شمارهٔ ۲۴۳
میان اگر نکنی باز، اختیار از توست به حق خندهٔ گل کز جبین گره بگشا!
تکبیت شمارهٔ ۲۴۴
با نامرادی از همه کس زخم میخوریم این وای اگر سپهر رود بر مراد ما
تکبیت شمارهٔ ۲۴۵
دَر رَزمگَه، برهنه چو شمشیر، میرَویم دَر دستِ دشمن است، سلاحِ نَبَردِ ما
تکبیت شمارهٔ ۲۴۶
تا دور ازان لب شکرین همچو نی شدیم ترجیع بند ناله بود، بند بند ما
تکبیت شمارهٔ ۲۴۷
شیوهی ما سختجانان، نیست اِظهارِ مَلال لالهها، بیداغ میرویَند، از کهسارِ ما
تکبیت شمارهٔ ۲۴۸
گریه بَر حالِ کَسان، بیشتر از خود داریم بَر مُرادِ دِگَران سِیر کُنَد، اَختَرِ ما
تکبیت شمارهٔ ۲۴۹
یارب، که دعا کرد، که چون قافلهی موج آسایشِ منزل نَبُوَد در سَفَرِ ما؟
تکبیت شمارهٔ ۲۵۰
مادر، از فرزندِ ناهموار، خِجْلَت میکِشَد خاک، سَر بالا نیارَد کَرد، از تقصیرِ ما