تکبیتهای برگزیده
از مجموعه اشعار صائب در دیوان اشعار
فهرست اشعار
تکبیت شمارهٔ ۲۱۱
زود گردد چهرهی بیشَرم، پامالِ نگاه میرود گَُلشن به غارت، باغبانِ خُفته را
تکبیت شمارهٔ ۲۱۲
عالم از افسردگان یک چشم خواب آلود شد کو قیامت تا برانگیزد جهان خفته را؟
تکبیت شمارهٔ ۲۱۳
شد ره خوابیده بیدار و همان آسودهاند برده گویا خواب مرگ این همرهان خفته را
تکبیت شمارهٔ ۲۱۴
بپذیر عذر بادهکشان را، که همچو موج در دست خویش نیست عنان، آب برده را
تکبیت شمارهٔ ۲۱۵
مَشمُر زِ عمرِ خود، نَفَسِ ناشمرده را دفتر مَساز، این وَرَقِ بادبُرده را
تکبیت شمارهٔ ۲۱۶
میکند بادِ مخالف، شورِ دریا را زیاد کِی نصیحت میدهد تسکین، دلِ آزُرده را؟
تکبیت شمارهٔ ۲۱۷
ساحلی نیست به جز دامن صحرای عدم خس و خاشاک به دریای وجود آمده را
تکبیت شمارهٔ ۲۱۸
گریه بسیار بود، نو به وجود آمده را خاک زندان بود از چرخ فرود آمده را
تکبیت شمارهٔ ۲۱۹
عیدست مرگ، دست به هستی فشانده را پروای باد نیست چراغ نشانده را
تکبیت شمارهٔ ۲۲۰
چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال ؟ در گریبان تا به کی ریزم گل ناچیده را؟