تکبیتهای برگزیده
از مجموعه اشعار صائب در دیوان اشعار
فهرست اشعار
تکبیت شمارهٔ ۱۲۱
گر چو خورشید به خود تیغ زنم، معذورم طرفی نیست درین عالم نامرد مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۲
وادی پیموده را از سر گرفتن مشکل است چون زلیخا، عشق میترسم جوان سازد مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۳
میکنم در جرعهٔ اول سبکبارش ز غم چون سبو هر کس که بار دوش میسازد مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۴
فیض صبح زندهدل بیش است از دلهای شب مرگ پیران از جوانان بیشتر سوزد مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۵
بَرنمیآیم به رنگی، هر زمان، چون نوبهار سَروِ آزادم، که دایم، یک قَبا باشد مَرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۶
تا ننوشانم، نگردد در مذاقم خوشگوار در قدح چون خضر اگر آب بقا باشد مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۷
چون ز دنیا نعمت الوان هوس باشد مرا؟ خون دل چندان نمییابم که بس باشد مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۸
دَر طریقت، بارِ هرکس را که نگْرِفتم به دوش چون گشودم چشمِ بینِش، بار بَر دل شد، مَرا
تکبیت شمارهٔ ۱۲۹
قامت خم برد آرام و قرار از جان من خواب شیرین، تلخ ازین دیوار مایل شد مرا
تکبیت شمارهٔ ۱۳۰
نخل امید مرا جز بار دل حاصل نبود حیف ازان عمری که صرف باغبانی شد مرا