شمارهٔ ۵۰

از ادیب صابر در دیوان اشعار - رباعیات

هر چند بود مردم دانا درویش

آخر بود از توانگر نادان بیش

آن را نبود جاه چو مالش شد بیش

وین شاد بود همیشه از دانش خویش

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۹

بعدیشمارهٔ ۵۱

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید