شمارهٔ ۴۷

از ادیب صابر در دیوان اشعار - رباعیات

از دیدن خلق، دیده بی دوست بدوز

وز صحبت بی دلی ز دل کینه بتوز

ماننده ابر و شمع، از این پس شب و روز

بی دیده همی گری و بی دل می سوز

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۶

بعدیشمارهٔ ۴۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید