شمارهٔ ۳۴

از ادیب صابر در دیوان اشعار - رباعیات

پر نور شود دیده چو در می نگرد

تا می نخوری دل ز طرب برنخورد

گویی که می از دل ببرد هوش و خرد

برخیز و می آر چون نیابد چه برد

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۳

بعدیشمارهٔ ۳۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید