شمارهٔ ۳۱

از ادیب صابر در دیوان اشعار - رباعیات

آن بت که به رخسار بهار آراید

چون رعد همی نالم و رحمش ناید

چون برق به خنده تا لبی بگشاید

چون ابر مرا گریستن فرماید

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۰

بعدیشمارهٔ ۳۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید