قطعات
از مجموعه اشعار ادیب صابر در دیوان اشعار - ملحقات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
گیرد قدر عنانش و بوسد قضا رکاب گر پای و دست قصد رکاب و عنان کند هرگز به سالها نکند ابر نوبهار آن مکرمت که دست تو در یک ز…
شمارهٔ ۱۲
شعر است و بس که خواندن او نام مرد را مشهور شهر و شهره خلق جهان کند روزی هزار بار سر زلف بشکند ترسم به عهد و دوستی من هما…
شمارهٔ ۱۳
کهتر و مهتر از وضیع و شریف همه از روزگار رنجورند دوستان گر به دوستان نرسند اندر این روزگار معذورند ترکان تو وشاق خورشید …
شمارهٔ ۱۴
سخنوران که تو را درسخا سحاب نهند همی ثنای سخای تو بر سحاب کنند زمانه غرقه طوفان سیم و زر گردد گر اختران ز سخای تو فتح با…
شمارهٔ ۱۵
گر مرا سودای عشق آن دهن کمتر شود جان من کم رنج بیند درد من کمتر شود با چنان حسن و لطافت با چنان بالا و لب سخت نادر باشد …
شمارهٔ ۱۶
ز صد هزار محمد که در جهان آید یکی به منزلت و جاه مصطفی نشود اگر که عرصه عالم پر از علی گردد یکی به علم و شجاعت چو مرتضی …
شمارهٔ ۱۷
به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمری مرا و نام مرا اندر آن شمار شمر در آن تبار که یک تن مخالف تو بود ز روزگار ببارد بر آن تبا…
شمارهٔ ۱۸
فلک همی نکند در جفای من تقصیر ملک همی نکند در هلاک من تاخیر چوتیر برجگر آمد چه منفعت ز خروش چو روز غم به سر آمد چه فایده…
شمارهٔ ۱۹
زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز چنان سه چیز که مانند آن ندانم نیز یکی لباس جوانی دوم امید و امل سیم حلاوت دیدار دوستان …
شمارهٔ ۲۰
به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش ز شکر خراج خواهد لب لعل دلستانش عجب اینکه دیده هر دم دهدم نشان دلها به حوالی دهانی که ن…