باب دوم در اخلاق درویشان
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در گلستان
فهرست اشعار
حکایت شمارهٔ ۴۱
این حکایت شنو که در بغداد رایت و پرده را خلاف افتاد رایت از گردِ راه و رنجِ رکاب گفت با پرده از طریقِ عتاب: من و تو هر د…
حکایتِ شمارهٔ ۴۲
یکی از صاحبدلان، زورآزمایی را دید به هم برآمده و کف بر دماغ انداخته. گفت: این را چه حالت است؟ گفتند: فلان دشنام دادش. گف…
حکایت شمارهٔ ۴۳
بزرگی را پرسیدم از سیرت اخوان صفا. گفت: کمینه آن که مراد خاطر یاران بر مصالح خویش مقدّم دارد و حکما گفتهاند: برادر که د…
حکایت شمارهٔ ۴۴
پیرمردی لطیف در بغداد دخترک را به کفشدوزی داد مردکِ سنگدل چنان بگزید لبِ دختر، که خون از او بچکید بامدادان پدر چنان دیدش…
حکایت شمارهٔ ۴۵
آوردهاند که فقیهی دختری داشت به غایت زشت به جایِ زنان رسیده، و با وجود جِهاز و نعمت کسی در مُناکِحت او رغبت نمینمود. ز…
حکایت شمارهٔ ۴۶
پادشاهی به دیدهٔ اِستِحقار در طایفهٔ درویشان نظر کرد. یکی زآن میان به فِراست به جای آورد و گفت: ای مَلِک! ما در این دنیا…
حکایت شمارهٔ ۴۷
دیدم گلِ تازه چند دسته بر گنبدی از گیاه رُسته گفتم: چه بود گیاهِ ناچیز تا در صفِ گل نشیند او نیز؟ بگریست گیاه و گفت: خام…
حکایت شمارهٔ ۴۸
حکیمی را پرسیدند: از سخاوت و شجاعت کدام بهتر است؟ گفت: آن که را سخاوت است به شجاعت حاجت نیست. نماند حاتمِ طایی ولیک تا ب…