غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۶۱۱
بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی دم عیسیست پنداری نسیم باد نوروزی که خاک مر…
غزل شمارهٔ ۶۱۲
جمعی که تو در میان ایشانی زآن جمع به در بود پریشانی ای ذات شریف و شخص روحانی آرام دلی و مرهم جانی خرم تن آن که با تو پیو…
غزل شمارهٔ ۶۱۳
ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی دودم به سر برآمد زین آتش نهانی شیراز در نبستهست از کاروان ولیکن ما را نمیگشایند از قید…
غزل شمارهٔ ۶۱۴
کبر یک سو نِه اگر شاهد درویشانی دیوِ خوشطبع بِه از حورِ گرهپیشانی آرزو میکندم با تو دمی در بستان یا به هر گوشه که باش…
غزل شمارهٔ ۶۱۵
ندانمت به حقیقت که در جهان به که مانی جهان و هر چه در او هست صورتند و تو جانی به پای خویشتن آیند عاشقان به کمندت که هر ک…
غزل شمارهٔ ۶۱۶
نگویم آب و گل است آن وجود روحانی بدین کمال نباشد جمال انسانی اگر تو آب و گلی همچنان که سایر خلق گِل بهشت مُخمّر به آب حی…
غزل شمارهٔ ۶۱۷
نه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی که به دوستان یک دل سر دست برفشانی دلم از تو چون برنجد؟ که به وهم در نگنجد که جواب تل…
غزل شمارهٔ ۶۱۸
همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی وین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند همه اسم…
غزل شمارهٔ ۶۱۹
چرا به سرکشی از من عنان بگردانی مکن که بیخودم اندر جهان بگردانی ز دست عشق تو یک روز دین بگردانم چه گردد ار دل نامهربان ب…
غزل شمارهٔ ۶۲۰
فرخ، صباحِ آن که تو بر وی نظر کنی فیروز، روزِ آن که تو بر وی گذر کنی آزاد، بندهای که بود در رکاب تو خرم، ولایتی که تو آ…