غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۵۳۱
ای از بهشت جزوی و از رحمت آیتی حق را به روزگار تو با ما عنایتی گفتم نهایتی بود این درد عشق را هر بامداد میکند از نو بدا…
غزل شمارهٔ ۵۳۲
چون خراباتی نباشد زاهدی؟ کهش به شب از در درآید شاهدی محتسب گو تا ببیند روی دوست همچو محرابی و من چون عابدی چون من آب ز…
غزل شمارهٔ ۵۳۳
ای باد بامدادی خوش میروی به شادی پیوند روح کردی پیغام دوست دادی بر بوستان گذشتی؟ یا در بهشت بودی؟ شاد آمدی و خرم، فر…
غزل شمارهٔ ۵۳۴
دیدی که وفا به جا نیاوردی رفتی و خلاف دوستی کردی بیچارگیم به چیز نگرفتی درماندگیم به هیچ نشمردی من با همه جوری از تو خشن…
غزل شمارهٔ ۵۳۵
مپرس از من که هیچم یاد کردی که خود هیچم فرامش مینگردی چه نیکو روی و بدعهدی که شهری غمت خوردند و کس را غم نخوردی چرا ما …
غزل شمارهٔ ۵۳۶
مکن سرگشته آن دل را که دستآموز غم کردی به زیرِ پای هجرانش لگدکوبِ ستم کردی قلم بر بیدلان گفتی نخواهم راند و هم راندی ج…
غزل شمارهٔ ۵۳۷
چه باز در دلت آمد که مهر برکندی چه شد که یار قدیم از نظر بیفکندی ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست هنوز وقت نیامد که بازپی…
غزل شمارهٔ ۵۳۸
گفتم آهندلی کنم چندی ندهم دل به هیچ دلبندی وآن که را دیده در دهان تو رفت هرگزش گوش نشنود پندی خاصه ما را که در ازل بود…
غزل شمارهٔ ۵۳۹
نگارا وقت آن آمد که دل با مهر پیوندی که ما را بیش از این طاقت نماندهست آرزومندی غریب از خوی مطبوعت که روی از بندگان پوش…
غزل شمارهٔ ۵۴۰
خلاف شرط محبت، چه مصلحت دیدی؟ که برگذشتی و از دوستان نپرسیدی؟ گرفتمت که نیآمد ز روی خلق آزرم که بیگنه بکشی، از خدا نترس…