غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۴۱
عهد کردیم که بی دوست به صحرا نرویم بی تماشاگه رویش به تماشا نرویم بوستان خانه عیش است و چمن کوی نشاط تا مهیا نبود عیش مه…
غزل شمارهٔ ۴۴۲
گر غصهٔ روزگار گویم بس قصهٔ بیشمار گویم یک عمر هزار سال باید تا من یکی از هزار گویم چشمم به زبان حال گوید نی آن که به ا…
غزل شمارهٔ ۴۴۳
بکن چندان که خواهی جور بر من که دستت بر نمیدارم ز دامن چنان مرغ دلم را صید کردی که بازش دل نمیخواهد نشیمن اگر دانی که …
غزل شمارهٔ ۴۴۴
یا رب آن روی است یا برگ سمن؟ یا رب آن قد است یا سرو چمن؟ بر سمن کس دید جعد مشکبار؟ در چمن کس دید سرو سیمتن؟ عقل چون پر…
غزل شمارهٔ ۴۴۵
در وصف نیاید که چه شیریندهن است آن این است که دور از لب و دندان من است آن عارض نتوان گفت که دور قمر است این بالا نتوان …
غزل شمارهٔ ۴۴۶
ای کودک خوبروی حیران در وصف شمایلت سخندان صبر از همه چیز و هر که عالم کردیم و صبوری از تو نتوان دیدی که وفا به سر نبردی …
غزل شمارهٔ ۴۴۷
برخیز که میرود زمستان بگشای در سرای بستان نارنج و بنفشه بر طبق نه منقل بگذار در شبستان وین پرده بگوی تا به یک بار زحمت …
غزل شمارهٔ ۴۴۸
خوشا و خُرّما وقت حبیبان به بوی صبح و بانگ عندلیبان خوش آن ساعت نشیند دوست با دوست که ساکن گردد آشوب رقیبان دو تن در جام…
غزل شمارهٔ ۴۴۹
چه خوش است بوی عشق از نفس نیازمندان دل از انتظار خونین، دهن از امید خندان مگر آن که هر دو چشمش همه عمر بسته باشد به وَرَ…
غزل شمارهٔ ۴۵۰
بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران کز سنگ گریه خیزد روز وداع یاران هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد داند که سخت باشد قطع ا…