غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱
چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت که یک دم از تو نظر بر نمیتوان انداخت بلای غمزه نامهربان خونخوارت چه خون که در دل …
غزل شمارهٔ ۳۲
معلمت همه شوخی و دلبری آموخت جفا و ناز و عتاب و ستمگری آموخت غلام آن لب ضحاک و چشم فتانم که کید سحر به ضحاک و سامری آموخ…
غزل شمارهٔ ۳۳
کهن شود همهکس را به روزگار ارادت مگر مرا که همان عشقِ اولست و زیادت گرم جواز نباشد به پیشگاه قبولت کجا روم که نمیرم بر …
غزل شمارهٔ ۳۴
دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت به خدا که پرده از روی چو آتشت برافکن که به اتفاق ب…
غزل شمارهٔ ۳۵
دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت تا چو خورشید نبینند به هر بام و درت جرم بیگانه نباشد که تو خود صورت خویش گر در آیینه بب…
غزل شمارهٔ ۳۶
بندهوار آمدم به زنهارت که ندارم سلاح پیکارت متفق میشوم که دل ندهم معتقد میشوم دگر بارت مشتری را بهای روی تو نیست من ب…
غزل شمارهٔ ۳۷
مپندار از لب شیرین عبارت که کامی حاصل آید بیمرارت فراق افتد میان دوستداران زیان و سود باشد در تجارت یکی را چون ببینی کش…
غزل شمارهٔ ۳۸
چه دلها بردی ای ساقی به ساق فتنهانگیزت دریغا بوسهْ چندی بر زنخدان دلاویزت خدنگ غمزه از هر سو نهان انداختن تا کی سپر ان…
غزل شمارهٔ ۳۹
بیتو حرام است به خلوت نشست حیف بود در به چنین روی بست دامن دولت چو به دست اوفتاد گر بهلی باز نیاید به دست این چه نظر بو…
غزل شمارهٔ ۴۰
چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست دگر به روی کسم، دیده بر نمیباشد خلیل من، هم…