غزلیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۶۱
ماه چنین کس ندید خوشسخن و کشخرام ماه مبارکطلوع سرو قیامتقیام سرو درآید ز پای گر تو بجنبی ز جای ماه بیفتد به زیر گر ت…
غزل شمارهٔ ۳۶۲
مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام تو مُستریح و به افسوس میرود ایام شبی نپرسی و روزی که دوستدارانم چگونه شب به سحر می…
غزل شمارهٔ ۳۶۳
روزگاریست که سودازدهٔ روی توام خوابگه نیست مگر خاک سر کوی توام به دو چشم تو که شوریدهتر از بخت من است که به روی تو من …
غزل شمارهٔ ۳۶۴
من اندر خود نمییابم که روی از دوست برتابم بدار ای دوست دست از من که طاقت رفت و پایابم تنم فرسود و عقلم رفت و عشقم همچنا…
غزل شمارهٔ ۳۶۵
به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم ز من بریدی و با هیچ کس نپیوستم کجا روم که بمیرم بر آستان امید اگر به دامن وصلت نمیرسد دس…
غزل شمارهٔ ۳۶۶
گو خلق بدانند که من عاشق و مستم آوازه درست است که من توبه شکستم گر دشمنم ایذا کند و دوست ملامت من فارغم از هر چه بگویند …
غزل شمارهٔ ۳۶۷
من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم تو به یک جرعهٔ دیگر ببری از دستم هر چه کوتهنظرانند بر ایشان پیمای که حریفان ز …
غزل شمارهٔ ۳۶۸
دل پیش تو و دیده به جای دگرستم تا خصم نداند که تو را مینگرستم روزی به درآیم من از این پرده ناموس هر جا که بتی چون تو بب…
غزل شمارهٔ ۳۶۹
چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم چو تو ایستاده باشی ادب آن که من بیفتم تو اگر چنین لطیف از در بوستان درآیی گل سرخ شرم…
غزل شمارهٔ ۳۷۰
من همان روز که آن خال بدیدم گفتم بیم آن است بدین دانه که در دام افتم هرگز آشفتهٔ رویی نشدم یا مویی مگر اکنون که به روی ت…