شمارهٔ ۱۷

از ابوالفرج رونی در دیوان اشعار - رباعیات

بر یاد جمال ملک چشمم به غنود

از لفظ قضا شنو که گوشم چه شنود

ای خفته رساندت به آزادی زود

گر بنده رشید خاص را خواهی بود

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶

بعدیشمارهٔ ۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید