قصاید و قطعات
از مجموعه اشعار رودکی سمرقندی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
مهتران جهان همه مردند مرگ را سر همه فرو کردند زیر خاک اندرون شدند آنان که همه کوشکها برآوردند از هزاران هزار نعمت و ناز…
شمارهٔ ۴۲
مرا تو راحت جانی، معاینه، نه خبر کرا معاینه آید خبر چه سود کند؟ سپر به پیش کشیدم خدنگ قهر ترا چو تیر بر جگر آید سپر چه س…
شمارهٔ ۴۳
تا کی گویی که اهل گیتی در هستی و نیستی لئیمند؟ چون تو طمع از جهان بریدی دانی که همه جهان کریمند
شمارهٔ ۴۴
اگرچه عذر بسی بود روزگار نبود چنان که بود به ناچار خویشتن بخشود خدای را بستودم، که کردگار من است زبانم از غزل و مدح بندگ…
شمارهٔ ۴۵ - عصا بیار که وقت عصا و انبان بود
مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود نبود دندان، لا بل چراغ تابان بود سپید سیم زده بود و دُرّ و مرجان بود ستارهٔ سحری بود…
شمارهٔ ۴۶
می آرد شرف مردمی پدید آزاده نژاد از درم خرید می آزاده پدید آرد از بد اصل فراوان هنرست اندرین نبید هر آنگه که خوری می خوش…
شمارهٔ ۴۷
دریغ! مدحت چون زر و آبدار غزل که چابکیش نیاید همی به لفظ پدیذ اساس طبع ثنایست، بل قویتر ازآن ز آلت سخن آمد همی همه مانی…
شمارهٔ ۴۸
هر باد، که از سوی بخارا به من آید با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید بر هر زن و هر مرد، کجا بروزد آن باد گویی مگر آن باد همی…
شمارهٔ ۴۹
کار همه راست، آنچنان که بباید حال شادیست، شاد باشی، شاید انده و اندیشه را دراز چه داری؟ دولت خود همان کند که بباید رای و…
شمارهٔ ۵۰
دریا دو چشم و آتش بر دل همی فزاید مردم میان دریا وآتش چگونه شاید؟ نیش نهنگ دارد دل را همی خساید ندهم، که ناگوارد، کهاید…