شمارهٔ ۱۷۱

از رودکی سمرقندی در ابیات پراکنده

شدم پیر بدین سان و تو هم خود نه جوانی

مرا سینه پر انجوخ و تو چون چفته کمانی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۷۰

بعدیشمارهٔ ۱۷۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید