شمارهٔ ۱۲۷

از رودکی سمرقندی در ابیات پراکنده

آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم

چون گرد بماندستم تنها من و این باهو

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۲۶

بعدیشمارهٔ ۱۲۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید