پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزل شمارهٔ ۳۱

از رضی‌الدین آرتیمانی در غزلیات

سرم بالش تنم مفرش بسوزد
به هر ناخوش که رفته خوش بسوزد
از آن پنهان نمٰایم آتش خویش
که میترسم دل آتش بسوزد
ز گریه سوختم یا رب که دیدست
که آبی آید و آتش بسوزد
رضی دور از تو می‌سوزد چه حال است
که خس از دوری آتش بسوزد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید