پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۸۵

از رفیق اصفهانی در دیوان اشعار - غزلیات

صدق و کذب من و اغیار نمی‌دانی حیف
عاشق از بلهوس ای یار نمی‌دانی حیف
طفلی و دوست ز دشمن نشناسی افسوس
کودکی یار ز اغیار نمی‌دانی حیف
به اسیران وفادار به جز جور و جفا
کاری ای شوخ جفاکار نمی‌دانی حیف
بی‌تو دل در قفس سینه اسیر غم و تو
حال این مرغ گرفتار نمی‌دانی حیف
جور و بیداد تو لطف است به عشاق دریغ
که چنین لطف سزاوار نمی‌دانی حیف
نه مرا دانی از اغیار و نه خود را ز بتان
بلبل از داغ و گل از خار نمی‌دانی حیف
همچو شمعت همه تن گشت زبان لیک رفیق
پیش او شیوهٔ گفتار نمی‌دانی حیف

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید