شمارهٔ ۲۴۳

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته

زینتْ بَکردهْ تَنْ رهْ طلا بساته

عَقیقِ یَمْن، دُرِّ یکتا بساته

دُرّ ره به میُونِ صَدفْ جا بساته

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۴۲

بعدیشمارهٔ ۲۴۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید