شمارهٔ ۲۴۲

از امیر پازواری در دیوان اشعار - دوبیتی‌ها

ته صورتْ ره یکتا لَیْلِ سو بساته

ته لُو ره خدا شَربِتِ اُو بساته

لَیْلی گله باغهْ، گلْ ره هُو بساته

لَیْلی پرْ کَسِ روزْ ره سِیُو بساته

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۴۱

بعدیشمارهٔ ۲۴۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید