چهاربیتیها
از مجموعه اشعار امیر پازواری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
اَمْروزْ به صِبٰا دیمِهْ یکی پَریوَشْ، وازَنْ دَسْ هانیتْ زوئه منه دِلا تَشْ گِتْمِهْ مسّه چِشْ، سرخه طلای بیغَشْ! ماهی…
شمارهٔ ۶۲
آزیرٰمِهْ تنه یٰاسِهْ، رَنجُورُ و بیهوشْ ایلاچَشْ به گردْ اِشمِّهْ ته بُناگُوشْ پُوستین سَمورْ، عاجِهْ گَرْدِنْ هینی دُ…
شمارهٔ ۶۳
بَدیمه تنه چیرهْ وُ بُورْدِه مه هُوشْ دِ مِشْکینْ کَمِنْرِهْ دَشْنّی بُناگُوشْ آتَشِ وِصالْمهْ هر گه هٰا کِنِهْ جُوشْ گ…
شمارهٔ ۶۴
نازنینْ به ته باغْ دَرِهْ مَنِهْ دِلْ داغْ بِشْکفته گِلْ غُنچه نَچیمِهْ ته باغْ اَنْدی تِمنّا دارمِهْ بَومْ تنه داغْ، رخ…
شمارهٔ ۶۵
کَیْ دارمه تِماکه زاغْ بییِهْ به ته باغْ؟ مه سُوته دِلِ سَرْرِهْ دچینه سی داغْ؟ من ته بِلْبِلِ مَسْمِهْ، ته غنچهی باغْ …
شمارهٔ ۶۶
امیر گِنِهْ: مه مونگ وُ خورْ گوهِر صافْ اَلِفْ قَدْ به ته وٰا مِجِمْ مونِنْدِ کٰافْ هر کسْ که تنه مِهر وَرْزهْ وُ زَنِهْ…
شمارهٔ ۶۷
امیر گِنِهْ: که، دارمه هوایِ ته زِلْفْ مِنْ مَجنونْ صفتْ مِجِمْ برایِ ته زِلْفْ اونُ سرخه گِلِ غنچهْ سزایِ ته زِلْفْ بَک…
شمارهٔ ۶۸
امیر گِنِهْ: مِشکینْ کَمِنْهای ته زِلْفْ هزار گَنجِ قارونْ به فدایِ ته زِلْفْ! مَجنونْ صفتْ سُودائیمه وایِ ته زِلْفْ او…
شمارهٔ ۶۹
هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ اژدر صفتْ، آتش به دَمْ دارنه ته زِلْفْ یا سنبل باغِ اِرَمْ ته زِلْفْ اَ…
شمارهٔ ۷۰
کیجا تُو خجیری و خجیره ته وَنگْ تو کوکِ مِجِشّْ کِنّی هِلٰالِهیِ رَنگْ دَوِسّی شه آچّه گردنْرِهْ زَری زَنگْ ریکا به دن…