چهاربیتیها
از مجموعه اشعار امیر پازواری در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
یا ربْ صد هزارْ عَید وُ اقبال و شاهی، بَخْت و دولَت وُ نُصرت و پادشاهی کُومِ دلْ کنی چنُونْ که ته بخواهی، صد و بیستْ سال…
شمارهٔ ۱۹۲
فرشتهخویی، جانی، حوری سرشتی، بهشتی مه جان و تو منه کنشتی منه مهره شه دلْ بنه روزْ چه کشتی؟ اَفْسُوسْ خرْمهْ که اِسٰا مر…
شمارهٔ ۱۹۳
یارَبْ بَخری ته اُوی زندگونی یا خضرِ پیون، ته به دَنی بَمُونی سه چیز نَوُوئه هرگزْ ترهْ زیُونی یکی عُمر، یکی دولت، یکی ج…
شمارهٔ ۱۹۴
تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی چشمِ خینْ شَنّه و سینه پرْ آتش بویی، دلِ بیخْ ره بندو، درد منقّش بویی غذارهْ جگرِ خین…
شمارهٔ ۱۹۵
گُلدستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی کَسْ نیه که مه پیغُوم به ته بَوُویی خینْ شنّهْ مه دیده و مجیک پرزویی اونْ دَرْدْ که مره…
شمارهٔ ۱۹۶
نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی مه دوستْ به تدارکْ دَرهْ خُفت و خویی اُونْ بنا، صواحْ دیمْ ره بَشسته اُویی دْکَمنْ ب…
شمارهٔ ۱۹۷
امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی کمترینْ بندهی جانْ جه جدا چه (چون) بَوُویی ته پاکْ گوهر ره مهرْورزی پرْ بویی مرهْ …
شمارهٔ ۱۹۸
گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟ اُونْ یاسَمنْ چیرْره کَسْ نشُونْ نئویی اُونْ ماه، که، تنه چیره برابرْ بویی هر نَشُور…
شمارهٔ ۱۹۹
نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی ترسمّهْ که خورْ ته بَدنْره بَتُویی فدایِ تنهْ تَنْ، اُونزنْ درْیُویی اُو شورهْ ت…
شمارهٔ ۲۰۰
گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی صَدْ تیر زَنّی مه جانره که: بیبفایی سوگند خرمهْ منْته قَمرْچیرْ، بالایی غیر از تو به …