مثنویات، تمثیلات و مقطعات
از مجموعه اشعار پروین اعتصامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - بی آرزو
بغاری تیره، درویشی دمی خفت دران خفتن، باو گنجی چنین گفت که من گنجم، چو خاکم پست مشمار مرا زین خاکدان تیره بردار بس است ا…
شمارهٔ ۳۲ - بی پدر
به سر خاک پدر، دخترکی صورت و سینه به ناخن میخست که نه پیوند و نه مادر دارم کاش روحم به پدر میپیوست گریهام بهر پدر نیس…
شمارهٔ ۳۳ - پایمال آز
دید موری در رهی پیلی سترگ گفت باید بود چون پیلان بزرگ من چنین خرد و نزارم زان سبب که نه روز آسایشی دارم، نه شب بار بردم،…
شمارهٔ ۳۴ - پایه و دیوار
گفت دیوار قصر پادشهی که بلندی، مرا سزاوار است هر که مانند من سرافرازد پایدار و بلند مقدار است فرخم زان سبب که سایهٔ من ج…
شمارهٔ ۳۵ - پیام گل
به آب روان گفت گل کز تو خواهم که رازی که گویم به بلبل بگوئی پیام ار فرستد، پیامش بیاری بخاک ار درافتد، غبارش بشوئی بگوئی…
شمارهٔ ۳۶ - پیک پیری
ز سَری، موی سپیدی روئید خندهها کرد بر او موی سیاه که چرا در صف ما بنشستی؟ تو ز یک راهی و ما از یک راه گفت من با تو عبث …
شمارهٔ ۳۷ - پیوند نور
بدامان گلستانی شبانگاه چنین میکرد بلبل راز با ماه که ای امید بخش دوستداران فروغ محفل شب زندهداران ز پاکیت، آسمان را فر …
شمارهٔ ۳۸ - تاراج روزگار
نهال تازه رسی گفت با درختی خشک که از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست چرا بدین صفت از آفتاب سوختهای مگر بطرف چمن، آب و آ…
شمارهٔ ۳۹ - توانا و ناتوان
در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنی کای هرزهگرد بی سر و بی پا چه میکنی ما میرویم تا که بدوزیم پارهای هر جا که میرسیم، تو …
شمارهٔ ۴۰ - توشهٔ پژمردگی
لالهای با نرگس پژمرده گفت بین که ما رخساره چون افروختیم گفت ما نیز آن متاع بی بدل شب خریدیم و سحر بفروختیم آسمان، روزی …