مثنویات، تمثیلات و مقطعات
از مجموعه اشعار پروین اعتصامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱ - شوق برابری
نارونی بود به هندوستان زاغچهای داشت در آن آشیان خاطرش از بندگی آزاد بود جایگهش ایمن و آباد بود نه غم آب و نه غم دانه دا…
شمارهٔ ۹۲ - صاعقهٔ ما، ستم اغنیاست
برزگری پند به فرزند داد کای پسر، این پیشه پس از من تراست مدت ما جمله به محنت گذشت نوبت خون خوردن و رنج شماست کشت کن آنجا…
شمارهٔ ۹۳ - صاف و دُرد
غنچهای گفت به پژمرده گلی که ز اَیّام، دلت زود آزرد آب، افزون و بزرگست فضا ز چه رو، کاستی و گشتی خُرد زینهمه سبزه و گل، …
شمارهٔ ۹۴ - صید پریشان
شنیدم بود در دامان راغی کهن برزیگری را، تازه باغی بپاکی، چون بساط پاک بازان به جانبخشی، چو مهر دلنوازان بچشمه، ماهیان سر…
شمارهٔ ۹۵ - طفل یتیم
کودکی کوزهای شکست و گریست که مرا پای خانه رفتن نیست چه کنم، اوستاد اگر پرسد کوزهٔ آب ازوست، از من نیست زین شکسته شدن، د…
شمارهٔ ۹۶ - طوطی و شکر
تاجری در کشور هندوستان طوطئی زیبا خرید از دوستان خواجه شد در دام مهرش پای بند دل ز کسب و کار خود، یکباره کند در کنار او …
شمارهٔ ۹۷ - عشق حق
عاقلی، دیوانهای را داد پند کز چه بر خود میپسندی این گزند میزنند اوباش کویت سنگها میدوانندت ز پی فرسنگها کودکان، پیراهن…
شمارهٔ ۹۸ - عمر گل
سحرگه، غنچهای در طرف گلزار ز نخوت، بر گلی خندید بسیار که، ای پژمرده، روز کامرانی است بهار و باغ را فصل جوانی است نشاید …
شمارهٔ ۹۹ - عهد خونین
به بامِ قلعهای، بازِ شکاری نمود از ماکیانی خواستگاری که من ز الایِش ایّام پاکم ز تنهائی، بسی اندهناکم ز بالا، صبحگاهی د…
شمارهٔ ۱۰۰ - عیبجو
زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زد کین مرغ زشت روی چه خودخواه و خودنماست این خط و خال را نتوان گفت دلکش است این زیب و رنگ…