رباعیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۲۱
ای کرده به خون دشمنان خارا لعل در گوش سپر کرده فرمان تو نعل بر کوه و کمر برده به هنگام شکار تیر تو توان از نمر و جان از …
رباعی شمارهٔ ۱۲۲
ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکل درک تو ز فهم متناهی مشکل دانیم که ماهی تو به خوبی، لیکن آن ماه که دیدنش کماهی مشکل
رباعی شمارهٔ ۱۲۳
امروز که گشت باغ رنگین از گل شد خاک چمن چو نافهٔ چین از گل بشکفت به صحرا گل مشکین، نه شگفت گر ناله کند بلبل مسکین از گل
رباعی شمارهٔ ۱۲۴
ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم لعل تو جراحت دل و مرهم هم صد پی بلب آمد از دلم خون، لیکن از بیم رخ تو بر نیارد دم دم
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
بر گل چو نسیم سحری سود قدم پوشیده نقاب غنچه بربود بدم بر شاخ چو بو برد که گل برگی خاست دی گربهٔ بید پنجه بگشود ز هم
رباعی شمارهٔ ۱۲۶
از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کام برخیز و به سوی گل و گلزار خرام تا در ورق جوی ببینی مسطور صد بار که: مینیست درین فصل حر…
رباعی شمارهٔ ۱۲۷
نی بیتو مرا قرار باشد یک دم نی سوی منت گذار باشد یک دم هر گه که بخواندمت به کاری باشی پیداست که خود چه کار باشد یک دم؟
رباعی شمارهٔ ۱۲۸
روزی شکن از زلف چو دالت ببرم جانی بکنم، ز دل ملامت ببرم گر بر رخ من نهی به بازی رخ خویش از بوسه به یک پیاده خالت ببرم
رباعی شمارهٔ ۱۲۹
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم گفتم که: ببوسم و نهم بر سینه خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم
رباعی شمارهٔ ۱۳۰
گفتا که: به شیوه آبرویت ریزم وز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم اندر تو زنم آتش سودا روزی تا خاک شوی، شبی به کویت ریزم