غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۸۵۱
باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟ وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟ رنج دل شعیف من گشت فزون ز عشق تو چون ن…
غزل شمارهٔ ۸۵۲
زمستان ز مستان نبیند زبونی و گر خود بلا بارد از ابر خونی زمستان بهاریست آنجا که باشد شراب ارغوانی، سماع ارغنونی ز شر زمس…
غزل شمارهٔ ۸۵۳
تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونی دلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی به روز روشن از هجر تو من بس تیره حالم، تو شب…
غزل شمارهٔ ۸۵۴
رخت گویم به زیبایی، لبت گویم به شیرینی حرامست ار چنین صورت کند صورتگری چینی به عارض حیرت حور و به قامت غیرت طوبی به رخ س…
غزل شمارهٔ ۸۵۵
رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینی به دهان و لب بگویم که : نبات و انگبینی تو اگر در آب روزی نظری کنی بر آن رخ هوست کج…
غزل شمارهٔ ۸۵۶
ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینی مگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی چو دیدهٔ همه کس دیدن تو میخواهد کسی چه عیب تو گوید؟ که: خوی…
غزل شمارهٔ ۸۵۷
از مردم این مرحله دلساز نبینی در طارم این قبه هم آواز نبینی تا کی زن و فرزند و برادر؟ که ازین قوم جز خانه برو خانه براند…
غزل شمارهٔ ۸۵۸
به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینی گره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی سر و دل خواستی از من، اشارت کن، که در سا…
غزل شمارهٔ ۸۵۹
آمد بهار، خیمه بزن بر کنار جوی بر دوست کن کنار وز دشمن کنار جوی میچار فصل عیش فزاید، به میگرای گل پنج روز بیش نپاید، ب…
غزل شمارهٔ ۸۶۰
بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کوی دلبر کافرم از چادر کافوری روی کرده هر هفت سر هفته و گرمابه زده عرق و آب چکانش چو …