غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۸۱
نگارا، گر چه می‌دانم که بس بی‌مهر و پیوندی سلامت می‌فرستم با جهانی آرزومندی بدان دل کت فرستادم نه‌ای خرسند، می‌دانم که گ…
غزل شمارهٔ ۷۸۲
زهی! زلف و رخت قدری و عیدی قمر حسن ترا کمتر معیدی همه خوبان عالم را بدیدم بر آن طوبی ندارد کس مزیدی مراد چرخ ازرق جامه آ…
غزل شمارهٔ ۷۸۳
ما با تو رسم یاری گفتیم اگر شنیدی احوال خود به زاری گفتیم اگر شنیدی گفتی که: باز دارم گوشی به جانب تو ای بی‌وفا چه داری؟…
غزل شمارهٔ ۷۸۴
دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دری بجزو در نظر عقل نیامد دگری خبر محنت ما در همه آفاق برفت که چه دیدیم ز دست ستم بی‌خبری…
غزل شمارهٔ ۷۸۵
روی در پرده و از پرده برون می‌نگری پرده‌بردار، که داریم سر پرده‌دری خلق بر ظاهر حسن تو سخنها گویند خود ندانند که از کوی …
غزل شمارهٔ ۷۸۶
باغ بهشت بیند بی‌داغ انتظاری آن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری بر صیدگاه دولت نگرفته‌اند هرگز شاهان به باز و شاهین زی…
غزل شمارهٔ ۷۸۷
پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاری ساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری نوش کن جام صبوح و کوش کز شاخ گل‌تر بلبلی هر …
غزل شمارهٔ ۷۸۸
ز تورانیان تنگ چشمی سواری در ایران به زلف سیه کرد کاری که کافر نکردست بر دین پرستی که دشمن نکردست با دوستداری دهانش خموش…
غزل شمارهٔ ۷۸۹
ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهاری نتوان شراب خوردن بی‌مطربی و یاری یاری لطیف باید، گوینده‌ای موافق تا می‌تواند از تن کردن…
غزل شمارهٔ ۷۹۰
من به هر جوری نخواهم کرد زاری زانکه دولت باشد از خوی تو خواری گفته‌ای: خونت بریزم،سهل باشد بعد ازین گر بر سرم شمشیر باری…