غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۶۳۱
جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کن جان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن از دل برون کن کینه را، صافی کن …
غزل شمارهٔ ۶۳۲
سر دل گویی، ز جان اندیشه کن در دلش دار، از زبان اندیشه کن لاف کشف و غیب دانی میزنی از خدای غیب دان اندیشه کن در زمین از…
غزل شمارهٔ ۶۳۳
خلاف دشمنان روزی نظر بر دوستان افگن حسودان را بخوابان چشم و بندی بر زبان افگن دهانم خشک و لب تلخ از فراق تست، یک باری لب…
غزل شمارهٔ ۶۳۴
چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار من زان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من اشک چشمم سر دل یک یک به رخها بر نبشت گوییا با اش…
غزل شمارهٔ ۶۳۵
سر بارندگی دارد دو چشم تند بار من که فتحالباب هجرانست و تحویل نگار من مرا چون ماه در عقرب خوش آمد روی و زلف او از آن نی…
غزل شمارهٔ ۶۳۶
عشق نورزیده بود جان سبکبار من بر تو مرا فتنه کرد این دل بیکار من گر خبر از درد من نیست ترا، در نگر تا بتو گوید درست روی…
غزل شمارهٔ ۶۳۷
هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز من در خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من از دیده گر در پیش دل سیلی نرفتی هر نفس آ…
غزل شمارهٔ ۶۳۸
نه بییادت برآید یک دم از من نه بیرویت جدا گردد غم از من بزن بر جانم آن زخمی، که دانی به شرط آنکه گویی: مرهم از من دلم …
غزل شمارهٔ ۶۳۹
بر سر کویت ای پسر، پی سپرم، دریغ من! با غم رویت از جهان میگذرم، دریغ من! با تو نشست دشمنم روی به روی و من چنین دور نشسته…
غزل شمارهٔ ۶۴۰
دشمن دون گر نگفتی حال من خود به گفتی چشم مالامال من هر شبی از چرخ نیلی بگذرد نالهای این تن چون نال من حال من چون خال مشک…