رباعیات الحاقی

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۸۳

شعر

فهرست اشعار

درویش چو صابری است کامش بادا مَه چاکر، خورشید غلامش بادا هر درویشی که قوت یومش باشد گر کدیه کند خرقه حرامش بادا

هجرانت بدان صفت [که] بگداخت مرا جان نستد و رحم کرد، بنواخت مرا چون دید رخ زرد و دل پر غم من کآمد اجل و بدید و نشناخت مرا

آن کس که بنا نهاد این ایوان را و این طاق روان گنبد گردان را انگشت شکر در دهن کس ننهاد تا باز نکرد زهر قاتل آن را

عشق آمد و گرد فتنه بر جانم بیخت دل خون شد و عقل رفت و صبرم بگریخت زاین واقعه هیچ دوست دستم نگرفت جز دیده که هر چه داشت د…

آن را که زبان و سینه یکتاست کجاست بر شرع وفا و سیرت راست کجاست آن چشم که عیب دیگران بیند هست چشمی که به عیب خویش بیناست …

چون تیر اجل رسد سپرها هیچ است این محتشمی و زور و زرها هیچ است تا بتوانی دست ز نیکی بمدار نیکی نیک است آن دگرها هیچ است

ذاتم ز ورای حرف و بیرون ز حد است وز چشمهٔ لطف آب حیاتم مدد است علّت ز احد به اوحد آمد حرفی علت بگذار کاینک اوحد احد است

ای آمدهٔ به وعده بازآمده راست بر دیده نشین که جات بر دیدهٔ ماست شکر تو به سالها کجا دانم گفت عذر تو به عمرها کجا دانم خو…

عشقت صنما مجاور دیدهٔ ماست جز عشق تو هرچه هست بیگانهٔ ماست هرگونه که هست با غمت می‌سازم زیرا که غمت حریف دیرینهٔ ماست

زین گونه که حال ناپسندیدهٔ ماست حسن رخ او نه درخور دیدهٔ ماست اومیدی اگر در دل شوریدهٔ ماست سوداست که در دماغ پوسیدهٔ ما…

۱/۹