شمارهٔ ۱۲۸
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
هر پیر که دل به عشرت و لهو سپرد
یا حرف سکون زتختهٔ لَهو ستُرد
او مرده بود حقیقتی از پی آنک
روشن گردد چراغ چون خواهد مُرد
وجود ندارد
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...