شمارهٔ ۱۲۷
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
دل از پی آب و نان در آتش نبود
چون حال پریشان و مشوش نبود
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...