شمارهٔ ۱۲۲
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
آن را که فراموش نئی یادش کن
پیوسته غم تو می خورد شادش کن
در عشق تو پیر گشت رنجش منمای
در بندگیت به مزد آزادش کن
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...