پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

از عرفی شیرازی در رباعیها

گر سنگ ملامت به دلم نستیزد
از هر سر مو چشمهٔ آز انگیزد
ریزد می از آن سیه که بشکست ولی
گر نشکند این شیشه می اش می ریزد
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید